O nas

Kultura i oświata

Parafia p.w. Ofiarowania NMP

Instytucje i Organizacje

Atrakcje

Niebieski szlak turystyczny Głogów Małopolski - Leżajsk

julin

 

www.pttk.rzeszow.pl/pag9.html

 

Przebieg: Głogów Małopolski - Sokołów Małopolski - Julin - Brzóza Królewska - Leżajsk

Szlak został wyznakowany przez znakarzy Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Rzeszowie. Początek opisywanego szlaku przy dworcu PKS w Leżajsku. Dzisiejszy Leżajsk, to pierwotnie miejscowość położona na terenie dzisiejszej wsi Stare Miasto, w XIII wieku wzmiankowana jako wieś. W 1354 roku król Kazimierz Wielki nadaje Rzeszów i okolice (włość rzeszowską), w tym ówczesny Leżajsk, Janowi Pakosławicowi ze Stróżysk. Prawa miejskie uzyskuje w 1397 roku od Władysława Jagiełły. Powtórnie lokowany w 1524 roku na obecnym miejscu przez króla Zygmunta Starego.

 W Leżajsku warto zwiedzić:

  • kościół parafialny p.w. św. Trójcy i Wszystkich Świętych
  • kościół i klasztor Bernardynów, fundacji Łukasza Opalińskiego, budowany w latach 1618-1628, z cudownym obrazem Matki Boskiej Pocieszenia, z jednymi z najsłynniejszych organów w Polsce oraz muzeum klasztorne,

Po wyruszeniu na wędrówkę z dworca PKS, szlak przecina drogę do Nowej Sarzyny i biegnie uliczkami w kierunku zachodnim, do Brzózy Królewskiej drogą piaszczystą, omijając ogródki działkowe.Dalej szlak prowadzi pięknym lasem, wymagając czasami wzmożonej uwagi, by po przejściu około 5 km przeciąć drogę asfaltową z Leżajska do Julina. Około 1 km biegnie drogą asfaltową w kierunku Brzózy Królewskiej, po czym skręca na południe, dalej zagajnikami i polami doprowadza do Brzózy Królewskiej około 200 metrów od zalewu (znak zakrętu na dużym kamieniu), od Leżajska ok. 8,5 km. Dalej szlak prowadzi około 200 m. drogą asfaltową Brzóza - Biedaczów i przy zalewie skręcamy w kierunku południowo-zachodnim, by nastepnie skręcić na zachód, a przy sklepie, na słupie telefonicznym znajdują się drogowskazy szlaku. Kierując się zgodnie z drogowskazem, droga prowadzi przez piękny sosnowy las, dalej można spotkać świerki i jodły.

Wędrując przez las około 5,5 km dochodzimy do pałacyku myśliwskiego w Julinie, a do samego pałacyku prowadzi aleja modrzewiowa. Zespół pałacyku myśliwskiego wzniesiono w 1880 roku, w tzw stylu szwajcarskim, dla Alfreda Potockiego, II ordynata na Łańcucie, namiestnika Galicji oraz dla jego żony Marii z Sanguszków. Całość składa się z pałacyku zwróconego frontem na południe, pawilonu od strony południowo-zachodniej, budynku przy bramie od strony północno-zachodniej oraz założenia parkowego. Budynki drewniane, konstrukcji zrębowej z okrąglaków, narożniki szalowane, dachy dwuspadowe z wydatnymi okapami, kryte blachą. Przechodzimy obok pałacyku, dalej idziemy drogą wysadzaną modrzewiami po lewej stronie a po prawej stronie znajduje się las.

Szlak prowadzi w kierunku zachodnim, w stronę Sokołowa Młp, początkowo wygodną drogą (około 2 km), dalej dróżkami leśnymi, przecinając dopływ rzeczki Trzebośnicy. Po dojściu do przysiółka Budy, na odcinku około 1,5 km , idziemy drogą asfaltową do przysiółka Kąty. Po opuszczeniu wspomnianej drogi asfaltowej, szlak prowadzi drogą polną, by po osiągnięciu drogi Sokołów - Łańcut, dojść tą drogą do Sokołowa Młp. Miasto Sokołów Młp. Zostało założone w 1569 roku przywilejem Jana Pileckiego, starosty horodelskiego. Od 1582 do co najmniej 1637 stanowiło własność Kostków, następnie Opalińskich, Branickich, Lubomirskich i Grabińskich. W latach 1869 - 1907 należało do Jana Władysława Zamojskiego. Na północnym skraju miasteczka znajduje się kościół pod wezwaniem św. Ducha, wzniesiony w 1869 roku. Idąc w kierunku rynku, szlak przecina drogę Lublin - Rzeszów, dalej prowadzi przez skwer obok pomnika ku czci królowej Jadwigi z 1933 roku, by dalej podążać w kierunku zachodnim, obok kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela, wzniesionego w latach 1908-1916 wg projektu arch. Jana Sas-Zubrzyckiego.

Pozostawiamy miasto za sobą i wędrujemy dalej w kierunku zachodnim drogą szutrową, mijając po drodze drewniany krzyż, by po dojściu do asfaltowej drogi, skręcić w lewo, potem w prawo, dochodząc do mogiły ofiar sowieckiego terroru z 1944 roku w Turzy. Miejsce to zwane "Małym Katyniem", to miejsce straceń więźniów z obozu NKWD zlokalizowanego w pobliskiej Trzebusce. W 1990 roku odkopano tu szczątki 17 ofiar, które złożono we wspólnej mogile. W miejscu tym stoją dwa krzyże i pomnik ku czci pomordowanych, autorstwa Piotra Kidy, który postawiono w 1995 roku. Tereny na północny-zachód od tego miejsca wchodzą w skład Sokołowskiego-Wilczowolskiego Obszaru Chronionego (236 km2), gdzie spotyka się fragmenty grądów i buczyny karpackiej oraz rośliny chronione, między innymi goździk kosmaty i piaskowy, storczyk plamisty, podkolan biały, cis pospolity, barwinek pospolity, rosiczka okrągłolistna oraz widłak (.spłaszczony, jałowcowaty i goździsty). Z fauny chronionej występują tutaj nietoperze, bocian czarny, kania ruda.

Dalej drogą przez las dochodzimy do przysiółka Podlas we wsi Trzebuska. Tutaj w sierpniu 1944 roku powstał obóz NKWD (istniał 3 miesiące). Więziono tu żołnierzy polskiego podziemia - żołnierzy AK. Po przesłuchaniu, żołnierze byli wywożeni do Związku Radzieckiego lub rozstrzeliwano w lasach pobliskiej Turzy. W lesie, na zachód od wsi Trzebuska, 30 metrów od szlaku, znajduje się pomnik postawiony w miejscu tragicznej potyczki oddziału GL "Iskra", potyczki jaka miała miejsce 2.XI.1943 roku, kiedy to oddział usiłował wyjść z niemieckiego okrążenia.

Szlak biegnie dalej wygodnymi leśnymi drogami, przecina drogę Hucisko-Nienadówka. Około 5 km od Głogowa Młp. spotyka z prawej strony szlak zielony z Tuszowa Nar. przez Kolbuszowę do Boru Gł. Na odcinku około 1 km obydwa szlaki biegną razem, po czym szlak zielony skręca w lewo a niebieski prowadzi dalej prosto. Około 2 km przed Głogowem spotykamy piękną kapliczkę z figurką Jezusa Miłosiernego. Szlak doprowadza nas do miasteczka od strony północno-wschodniej, przechodzi obok kościoła farnego pw. św. Trójcy (1876 - 1879) i kończy się w rynku.

szlak mini